Tubantia 13 juni 2009
Hulp voor alle paarden op aarde
Eibergse Edith Wiersma-Arts richt stichting op.
EIBERGEN - Mensen doen afschuwelijke dingen met dieren. Ze worden mishandeld of verwaarloosd tot de dood erop volgt. Of, en misschien is dat wel erger, ze leven een lang en ellendig leven onder het juk van gevoelloze bruten.
De Eibergse Edith Wiersma-Arts kan dat niet accepteren. Ze heeft zich onlangs ontfermd over de Spaanse merrie Rafaela en haar veulen Arco Iris, en bovendien een stichting opgericht die steun biedt aan 'iedereen op aarde' die paarden helpt. "Al is het maar een paar honderd euro. Kleine acties helpen ook. Verbeter de wereld, begin bij jezelf", zegt de Eibergse.
Aan de wieg van de Stichting Rafaela staat de witte merrie Rafaela. Dat ze nog leeft is een klein wonder, vertelt Wiersma-Arts. "Ze werd aangetroffen in de omgeving van Malaga, in een open riool. Een soort vijver vol stront", beschrijft ze. "Ze stond rechtop en kon er niet uit."
De lokale overheid verbood hulpverleners om het paard eruit te halen, omdat de viezigheid een gevaar voor de gezondheid was. Tergend traag werd gewerkt aan een bureacratische oplossing. Al die dagen stond Rafaela in het riool.
"Zes dagen heeft ze in de stront gestaan voordat er toestemming was om haar eruit te halen." De merrie zat vast met haar voet. Ze was uitgeput en mager. Wie haar had achtergelaten en waarom was een raadsel, maar dat ze een gebroken heup had, deed niet veel goeds vermoeden over de eigenaar.
Rafaela werd naar een spaanse paardenopvang gebracht, die haar liefdevol opvingen en verzorgden. Daar bleek ze ook drachtig te zijn. "Moet je nagaan wat ze allemaal heeft meegemaakt", verzucht Wiersma-Arts. "Ze kon nog maar een beetje lopen."
Wiersma-Arts was juist rond die tijd een weekje in Zuid-Spanje. "Ik volgde er een cursus healing en een cursus praten met dieren. Gewoon, even een weekje er uit."
Tijdens die week bracht ze een bezoek aan het opvanghuis voor mishandelde paarden. In de stal stond Rafaela. "Ik zei: Hallo witte merrie, gaf haar een aai en liep weg. Toen kreeg ik een duw in mijn rug." Dat gebeurde drie keer en daarop gebeurde er iets wonderlijks met Wiersma-Arts. "Ik keek in haar ogen en het was een blik die me tot in het diepst van mijn ziel raakte. Ik begon er bijna van te janken, zo emotioneel werd ik ervan."
Na veel gesprekken met het Spaanse opvangcentrum kreeg Wiersma toestemming om Rafaela en haar veulen mee te nemen naar Nederland. Een uitzondering, benadrukt ze, want het Spaanse opvangcentrum is niet bedoeld om paarden vandaan te halen. "Ik heb gebeden en gesmeekt. Ze vertrouwen mensen niet meer en dat snap ik wel."
Uiteindelijk werden beide partijen het eens. "Ik dacht: waar ben ik nou mee bezig? Waarom wil ik dat paard hebben? Het was alsof ik voor haar mócht zorgen. Alsof ik een oude schuld kon inlossen. Het is lastig uit te leggen. Dit paard hoort bij mij."
Zo'n connectie op een 'ander' niveau is niet ongewoon voor Wiersma-Arts. Ze is ook geen doorsnee paardenhouder. Wiersma-Arts houdt zich onder meer bezig met 'natural horsemanship', een alternatieve en natuurlijke vorm van omgaan met paardrijden. Ze heeft verder een praktijk voor 'Body Stress Release', een alternatieve geneeswijze.
Bij haar woning aan de Kerkdijk lopen een aantal honden die ze uit het asiel heeft gehaald en er staan al twee door anderen afgedankte paarden in de wei. Bovendien heeft ze een opleiding gevolgd om met dieren te kunnen praten. Zo is ze aan haar eerste opvangpaard gekomen: het paard vertelde haar dat het ongelukkig was.
Het is een nakomeling van een beroemd kampioenspaard, Gribaldi, vertelt Wiersma-Arts. "Een prijspaard. De eigenaars hadden het gekocht als investering: het moest presteren of drachtig worden. Maar het verdomde het allebei."
Edith sprak met het paard. "Ik heb gezegd: wat is er met jou aan de hand? Het paard was heel droevig." Het had als veulen akelige dingen meegemaakt, vertrouwde het Wiersma-Arts toe. "Het wilde niet meer werken voor geld. En dat moest ik aan de eigenaars gaan vertellen."
Die hoorden het aan, dachten erover na en besloten afstand te doen van het droevige paard. "Ze hebben gevraagd of ik voor haar wilde zorgen. Dus er staat hier nu een prijspaard in de wei niks te doen. Leuk he?" lacht ze hartelijk.
Nu binnenkort ook Rafaela naar Eibergen verhuist met haar veulen, krijgt de liefde voor paarden een vervolg. Wiersma heeft de Stichting Rafaela opgericht, waarmee ze mensen wil steunen die paarden opvangen. "Het moet een wereldwijde stichting worden, om paarden te helpen die mishandeld zijn. Ik wil stichtingen helpen, maar ook particulieren die paarden opvangen."
Wiersma-Arts wil ze onder meer steunen met geld en goederen, en dat gaat de Stichting Rafaela inzamelen.
Wiersma-Arts wil zich ook gaan inzetten voor betere voorlichting. Aan paardeneigenaars en aan overheden. Zo moet volgens Wiersma in Spanje een paardeneigenaar tegenwoordig niet alleen voor een omheining en een afdak zorgen, maar ook voor stromend water en electriciteit. Ondoenlijk voor veel mensen, met als gevolg dat paarden los worden gelaten. "De regel is bedoeld om paarden te helpen, maar het werkt averechts", zegt Wiersma-Arts.
Ook Nederlandse paardenliefhebbers doen het fout. "Veel mensen denken dat ze goed voor hun paard zorgen, maar zetten zo'n dier de hele dag in zijn uppie op stal. Dat wordt geaccepteerd als goede zorg, terwijl een paard een kuddedier is. Maar dat is geen mishandeling, dat is onbenulligheid. Ik hoop dat we mensen meer bewust kunnen maken van de behoefte van paarden."
De Nederlandse paardenhouders hebben geen prioriteit. "Het gaat in eerste instantie om arme landen. Daar worden paarden met grote open wonden de straat op gestuurd. Bij de opvang in Spanje werd een paard binnengebracht met een gebroken neus. Dat hadden ze met touwen vastgebonden zodat een kind erop kon zitten."
Zelf paarden opvangen wil ze niet. Daar is geen ruimte voor. "Ik zeg geen 'nee' als er iemand aan de deur staat, maar ik heb beperkte mogelijkheden. In principe begin ik geen opvang. Ik wil alle mensen op aarde helpen die paarden helpen
| Edith Wiersma-Arts richt Stichting Rafaela op, voor steun aan mensen en instellingen die hulp bieden aan mishandelde en verwaarloosde paarden. |
|